Showing posts with label Créche. Show all posts
Showing posts with label Créche. Show all posts

Tuesday, September 1, 2009

Rud inteacht deas!

Thosaigh Margaret ar an naíonra inniu. Céim mhór eile. Bhí sé ag dó ar mo phutóga le seachtain anuas mar bhí fhios agam go raibh an lá seo ag teacht. Girseach fhaiteach atá i Margaret, agus glacann sé tamall uirthi socrú isteach i suíomh úr.
La cúpla lá anuas, bhí muid ag caint léi fá dtaobh de. Ag rá go raibh sí ag éirí mór, agus go dtéann girseachaí móra cliste chuig an naíonra, go mbeadh máistreasaí deasa aici agus go mbeadh an-chraic aici. Cluichí siceolaíochta a bhí a imirt againn ar ár níon bhocht. 
Ní bhíonn i gceist ach cúpla uair sa tráthnóna, agus bhailigh mé í ón Chréche ag a haon. Bhí mé réidh. Mala scoile úr faighte agam di agus gealltanas agam go rachadh muid ag siopáil agus go bhfaigheadh sí 'rud inteacht deas' i ndiaidh an naíonra.
(Thit na dualgaisí seo ormsa inniu, mar ba é seo an chéad lá ar ais ag obair do Mhámaí. Is maith an rud, is dócha, mar éiríonn Mámaí rud beag mothúchánach ag ócáidí mar seo.)
Ar scor ar bith, bhí mo dhícheall déanta agam idir ullmhúchán intinne agus breabanna fisiciúla, agus síos linn. Isteach an doras linn, agus thit Margaret chun ciúnais. Ní fhosclódh sí a béal. Theannaigh sí isteach thart fá mo chos, mar a bheadh bairneach ann. Ní raibh cúrsaí ag dul go maith. 
Labhair na cailíní a bhí ag obair ann léi, thug siad pictiúirí dithe le dathú isteach, thaispeáin siad na bréagáin dithe. Ní raibh suim ag Margaret iontu. Ní fhágfadh sí mo thaobh. D'fhan mé leathuair léi. Faoi dheireadh, gan ach bomaití fágtha den sos lóin, dúirt mé léi go raibh orm dul ar ais ag obair. Make or Break a bhí ann. D'oibreodh seo, nó ní oibreodh. Muna bhfanfadh sí anois, ní thiocfadh sí arís.
Tháinig dreach brónach ar a haghaidh bheag, ach níor tháinig deoir ar bith. Chuir mé i gcuimhne di arís, an 'rud inteacht deas' a gheobhadh sí nuair a thiocfainn ar ais. Níor chorraigh sí ón chathaoir nuair a sheas mé le himeacht. Thug mé póg di agus rinne mé ar an doras. Lean sí lena súile mé. D'imigh mé, mo chroí ag preabadh le himní. Chinntigh mé go raibh mo fhón liom agus é luchtaithe i gceart, agus chaith mé an tráthnóna ag súil leis an scairt chun í a bhailiú.
Níor tháinig sé. Ní raibh an seisiún le críochnú go dtí a ceathair, ach tháinig mise le Margaret a bhailiú ag ceathrú go dtí. Níor chuala mé aon chaoineadh. Comhartha maith! D'oscail mé an doras. Bhí a droim liom nuair a chuaigh mé isteach. Bhí sí ina suí ag tabla ag dathú isteach agus... ag ceol... ag ceol léi féin!! Yipee! Nuair a chonaic sí mé, tháinig sí chugam ina rith, lán caint agus gáire. Bhí sí i ndiaidh sult a bhaint as an tráthnóna.
Tá sé tábhachtach dúinne í a bheith ann. Taobh amuigh den teach, ní fhaigheann sí mórán seans a cuid Gaeilge a chleachtadh anseo i Leitir Ceanainn, agus tá Gaeilge ghalánta ag na cailíní atá ag obair sa naíonra. Tá sé tábhachtach dithe a fheiceáil nach sa teach amháin atá an Ghaeilge á labhairt ag daoine. 
Aisteach go leor, ní hé sin an rud a bhí chun tosaigh ar m'intinn tráthnóna. Bhrúcht bród millteanach aníos ionam, as chomh maith is a d'éirigh léi. Chuaigh sí i amach i measc strainséirí don chéad uair gan Mámaí nó Daidí, fágadh léi féin í gan aithne aici ar dhuine ar bith agus d'éirigh léi a cuid féin a dhéanamh de... gan chaoineadh. Ba chéim mhór í.
Ní bhfuair Margaret 'rud inteacht deas' nuair a chuaigh muid chuig an siopa. Fuair sí trí rud deas! B'fhéidir go bhfuil mé dá milleadh, ach bhfuil fhios agat, is cuma liom!

Wednesday, August 26, 2009

An Chorr-Dhealg

An chéad lá curtha isteach ag Cara sa chréche inniu. B'éigean domh féin í a thógáil mar bhí na deora ina díle ag Mámaí agus í ag fágáil an tí.
Is rud é nach dtuigim faoina mná agus is dócha nach dtuigfidh mé a choíche. Thig le Mámaí a bheith ag sceamhlaigh agus ag tabhairt amach ar maidin nuair nach bhfuil duine de na páistí ag éisteacht léi. Thig léi a bheith ag bagairt agus ag búirthigh orthu. Fiche uair sa lá, deir sí go bhfuil sí chun imeacht agus iad a fhágáil ina diaidh, ach chomh luath is a imíonn duine amháin acu amach an doras liomsa nó le duine ar bith eile, tig na deora ina rith léi le cumha agus uaigneas.
Cad é an rud a dúradh riamh, an trí rud nár thuig Aristotle: Teacht agus Imeacht an Lán Mara, Obair na mBeach agus Intinn na mBan. Caithfidh mé a admháil go dtuigim don Ghréigeach ársa - cé go bhfuil rud beag eolas agam ar theacht agus imeacht na dtaoidí!
Ná síligí anois go bhfuil mé ag caitheamh anuas ar mhná, is breá liom iad, go háirithe an ceann a roinneann an teach seo liom. Níl ann ach go bhfuil mé ag déanamh trácht ar m'easpa tuigbheála féin - locht atá ar mhórán fear.
Ar scor ar bith, d'éirigh go breá le Cara. Chuir muid an bheirt eile suas léi fosta mar chuideachta di, agus ní raibh aon mhór-chaoineadh ann. Chuaigh Mámaí ag siopadóireacht. Teiripe de chinéal éigin, is dócha. Nuair a phill mé tráthnóna i ndiaidh domh na páistí a bhailiú, ní raibh an carr tarraingthe isteach sa chabhsán, ní raibh an t-inneall stopaithe agam, nó bhí Mámaí ina rith amach an doras le barróga agus póganna.
Is breá liom í. Anocht tá Cara agus Margaret ag gabháil a bheith ina rósanna Thrá Lí aici. Níor mhiste liom - bhí deirfiúr agam ina rós traidhfil blianta ó shin, agus bhí craic mhaith againn i dTrá Lí don tseachtain. Cibé faoi sin, tá fhios agamsa cé hí an fíor-rós sa teach seo... dathúil, cumhra, álainn, leochailleach, galánta... agus gan ach corr-dhealg fhánach inti thall is abhus!

Tuesday, April 28, 2009

Ó, tá sé ag éirí mall...

Ceathrú go dtí a dó ar maidin, agus tá Margaret ina lándúiseacht. Mhúscail sí leathuair a chloig ó shin agus ar ór an tsaoil ní rachaidh sí ar ais a chodladh. Tá Mámaí agus na páistí eile ina suanchodladh agus tá mise bocht i mo shuí léi.
Tá ríomhaire beag de chuid Fisher Price aici agus tá sin á coinneáil sásta agus callánach. Tá sí ag baint an-spórt as a ríomhaire féin a bheith aici agus ag déanamh comporáid idir an ceann beag atá ina glaic féin agus an ceann seo os mo chomhair-se. 
Tá sí ag spalpadh léi anseo i nGaeilge liomsa ach tá an ríomhaire beag ag spalpadh Béarla léi. Cuireann sé iontas orm uaireanta chomh maith is atá a cuid Béarla. Má iarrann an ríomhaire beag uirthi 'dog' a aimsiú, tá sé aici. Má iarrann sé uirthi an dath 'yellow' a aimsiú, brúnn sí an cnaipe ceart.
Níl aon dabht ann ach go bhfuil páistí ina spuinsí. Bíonn achan rud a sú isteach acu (na foclaí móra, corruair fosta!) Caitheann na páistí corrmhaidin sa chéche áitiúil anseo agus is ansin a thóg siad leo cibé Béarla atá acu (Ní thig leo comhrá a dhéanamh leis an teilifís go fóill - in aineoinn iarrachtaí Dora). Chuir mé ceist an lá faoi dheireadh ar an chailín a bhíonn ag amharc ina ndiaidh, caidé mar a bhí a cuid Béarla agus dúirt sí liom nach stadann Margaret ag caint. 
Bhí idir athas agus iontas orm é sin a chluinstin. Thaispeáin sé domh nach raibh sí ag cailleadh amach ag an chréche mar gheall ar Ghaeilge a bheith aici sa bhaile. Chuir sé iontas orm fosta go raibh Béarla chomh maith sin aici. Is iontach an rud é páiste a bheith dhátheangach ag aois chomh hóg.
Tháinig Dan (bliain go leith) isteach chun an tí inniu agus focal aisteach aige. Anois, bíonn a chuid cainte bliotach go maith ar uairibh ach de ghnáth bíonn muid ábalta ciall de chineál inteacht a bhaint as, ach ní raibh dul againn bun nó barr a dhéanamh dá chuid cainte. An gasúr bocht, dúirt sé an focal arís agus arís eile ag iarraidh muid a chur ag tuigbheáil. Agus é i ndeireadh na péice, thuig muid faoi dheireadh nach Gaeilge nó Béarla a bhí a labhairt aige ach Polainnis... ach sin scéal fá choinne lá eile!