Showing posts with label mámaí. Show all posts
Showing posts with label mámaí. Show all posts

Wednesday, August 26, 2009

An Chorr-Dhealg

An chéad lá curtha isteach ag Cara sa chréche inniu. B'éigean domh féin í a thógáil mar bhí na deora ina díle ag Mámaí agus í ag fágáil an tí.
Is rud é nach dtuigim faoina mná agus is dócha nach dtuigfidh mé a choíche. Thig le Mámaí a bheith ag sceamhlaigh agus ag tabhairt amach ar maidin nuair nach bhfuil duine de na páistí ag éisteacht léi. Thig léi a bheith ag bagairt agus ag búirthigh orthu. Fiche uair sa lá, deir sí go bhfuil sí chun imeacht agus iad a fhágáil ina diaidh, ach chomh luath is a imíonn duine amháin acu amach an doras liomsa nó le duine ar bith eile, tig na deora ina rith léi le cumha agus uaigneas.
Cad é an rud a dúradh riamh, an trí rud nár thuig Aristotle: Teacht agus Imeacht an Lán Mara, Obair na mBeach agus Intinn na mBan. Caithfidh mé a admháil go dtuigim don Ghréigeach ársa - cé go bhfuil rud beag eolas agam ar theacht agus imeacht na dtaoidí!
Ná síligí anois go bhfuil mé ag caitheamh anuas ar mhná, is breá liom iad, go háirithe an ceann a roinneann an teach seo liom. Níl ann ach go bhfuil mé ag déanamh trácht ar m'easpa tuigbheála féin - locht atá ar mhórán fear.
Ar scor ar bith, d'éirigh go breá le Cara. Chuir muid an bheirt eile suas léi fosta mar chuideachta di, agus ní raibh aon mhór-chaoineadh ann. Chuaigh Mámaí ag siopadóireacht. Teiripe de chinéal éigin, is dócha. Nuair a phill mé tráthnóna i ndiaidh domh na páistí a bhailiú, ní raibh an carr tarraingthe isteach sa chabhsán, ní raibh an t-inneall stopaithe agam, nó bhí Mámaí ina rith amach an doras le barróga agus póganna.
Is breá liom í. Anocht tá Cara agus Margaret ag gabháil a bheith ina rósanna Thrá Lí aici. Níor mhiste liom - bhí deirfiúr agam ina rós traidhfil blianta ó shin, agus bhí craic mhaith againn i dTrá Lí don tseachtain. Cibé faoi sin, tá fhios agamsa cé hí an fíor-rós sa teach seo... dathúil, cumhra, álainn, leochailleach, galánta... agus gan ach corr-dhealg fhánach inti thall is abhus!

Thursday, June 11, 2009

Imeacht Ama

Is aisteach an rud é an t-am. Tá amannaí ann nuair a ba mhaith linn é a bheith ag imeacht ar aghaidh go gasta, tá amannaí eile ann nuair a ba mhaith linn é a mhoilliú.
Tá ráite agam roimhe go bhfuil teach á thógáil againn san am i láthair. Dúradh nuair a thosaigh muid ar an obair go mbeadh sé réidh fán am seo, is cosúil anois nach mbeidh sé réidh do dtí deireadh an tsamhraidh ar a luaithe. Tá ár gcuid pleananna
 ceiliúrtha curtha siar againn go dtí Nollaig na bliana seo - ar eagla na heagla. Is fada liom an fanacht.
Ansin, tá amannaí ann gur mhaith liom stad a chur le himeacht an ama. Ba mhaith liom go bhfanfadh na páistí mar atá siad, níor mhiste liom seachtain a dhéanamh d'achan lá, mí d'achan seachtain.
Tá eisceachtaí ann, ar ndóigh. Bhí oíche Mháirt iontach fada. Bhí mámaí as baile agus ní rachadh Dan a chodladh domh. "Amharc ar Barney", "Amharc ar Bob the Builder", "C'uil Mámaí?", "Amharc ar Maggie Bheag", "Mámaí, c'uil mámaí?" - ní fhéadfá é a shásamh. Bhí na páistí eile ina gcodladh ach ní ghéillfeadh sé. Achan uaill léanmhar chaointe uaidh gach uair a chuir mé isteach sa leabaidh é. Bhí sé ag múscailt na bpáistí eile agus b'éigean domh é a thógáil. Sin gasúraí agus a gcuid mámaithe duit. Ní dhéanfadh a dhath é a shásamh ach mámaí. Sa deireadh thit sé thart ag leath i ndiaidh a haon déag. Tráthnóna fada! Ba chuma liom ach mhúscail sé arís ag 5.30 rn agus chaith sé uair iomlán ag caoineadh, ag cuartú a mhámaí. Mhúscail sé achan duine sa teach.
Sea, oíche fhada, ach eisceacht. Faoi sholas na maidne gile (mar atá againn i dTír Chonaill inniu) níor mhaith leat rud ar bith a athrú futhu, níor mhaith leat go bhfaighfeadh an t-am greim crúb orthu. Tá mé críonna go leor, ar an drochuair domh féin, go dtuigim gur feadalaigh in aghaidh na gaoithe atá ann ag iarraidh stop a chur le himeacht ama. Níl a dhath go dtig linn a dhéanamh ach sult a bhaint as agus taifead a choinneáil de chomh fada agus is féidir.
Dá bhfásfadh an teach chomh gasta is atá na páistí, bheadh sé ina chúiteamh beag!