Showing posts with label faire. Show all posts
Showing posts with label faire. Show all posts

Tuesday, February 9, 2010

An Scathán faoi Chlúdach!

Tharla mé ag faire ag an deireadh seachtaine. Duine de mo lucht aitheantais i Leitir Ceanainn a bhí tinn le tamall. Bhíothas ag súil lena bhás agus níorbh aon ionadh mór dúinn é nuair a tháinig an scéal chugainn oíche Aoine.
Bhí rud amháin,áfach, a chuir iontas orm nuair a chuaigh mé isteach sa teach. Bhí an scathán, sa tseomra ina raibh an corp leagtha amach, clúdaithe le braillín, rud nach raibh feicithe agam le tamall, agus rud nach raibh mé ag dréim le feiceáil i Leitir Ceanainn.

Bhí go leor nósanna faire agus tórraimh againn san am a chuaigh thart ach de réir mar a fheictear domhsa é, tá siad ag dul i léig mar nósanna. Is gnách anois go mbíonn an teach 'príobhaideach' óna 11 san oíche go dtí a naoi ar maidin. Is cuimhin liomsa a bheith i mo shuí i rith na hoíche, comharsana ag bualadh isteach is amach, tae nó caife a dhéanamh ag a cúig ar maidin ag iarraidh na súile a choinneáil foscailte. Is trua liom go bhfuil sé ag imeacht mar nós.
Bhíodh na scatháin clúdaithe, ní ligfí don tine dul as agus ar ór na cruinne ní ligfí cat isteach sa teach! Níl fhios agam cén bunús a bhí leis na pisreogaí sin, ach is maith liomsa iad. Ar shlí aisteach cuireann siad struchtúr ar an ócáid - ócáid a bhfuil deacrachtaí agus strus go leor ag baint léi. Tugann siad rialacha agus struchtúir d'am atá anordúil, agus tá fiúntas le sin.
Tá ráite agam le Suzanne, go bhfuil mise ag súil le faire mar is ceart a bheith agam. Doirse foscailte go maidin, biotáilte agus tabaca ar fáil agus na deasghnátha uilig comhlíonta mar is ceart. Déanfaidh sí amhlaidh fosta, mar cé gur bean nua-aoiseach soifisticiúil í, tá fhios agamsa go bhfuil sí cosúil liomsa agus go domhain istigh inti go bhfuil na pisreoga beo. "Ní chreidim iontu", a déarfaidh sí leat, ach déanfaidh sí dá réir le fios nó le hamhras! (Ar eagla mo thaibhse a bheith ina leannán aici, is dócha!)
Ar scor ar bith, go raibh fada uainn an lá sin. Má thig sé níos gasta ná mar atá muid ag dréim leis, buailigí isteach, is cuma cén t-am den oiche. Beidh an doras foscailte agus gheobhaidh tú deoir bheag a bhainfeas an tart díot!

Saturday, June 20, 2009

Comhrá na hOíche Aréir

Bhí an-oíche chomhrá agam aréir, a bhuíochas do MhiseAine agus an cheist a d'fhág sí anseo cúpla lá ó shin. Bhí mé istigh sa bhaile agus tharraing mé an comhrá ar an chóiriú coirp. Rud a chonaic mé déanta i m'óige ach nach raibh feicithe agam le cúig bliana déag nó mar sin.
Mar fhreagra ar do cheist, a MhiseAine, tá sé ar siúl go fóill. De ghnáth tarlaíonn sé nuair a fhaigheann duine bás ar an oileán agus nuair nach mbíonn aon ghá iad a thabhairt amach go tír mór fá choinne scrúdú iarbháis. Má fhaigheann duine bás san oispidéal déantar ansin é. Má roghnaíonn an chlann balsamú, tig an t-adhlacóir isteach. De réir mar a chuala mé aréir, tá sé iontach daor an t-adhlacóir a thabhairt isteach chun an oileáin chun balsamú a dhéanamh ar chorp, agus de ghnáth, is duine den teaghlach a ghlanann é, a dhruideann na poill ar an chorp, a ghléasann agus a chóiríonn é. Mórán mar a bhí leagtha amach Thall is Abhus.
De ghnáth, tógtar an t-adhlacóir isteach chun an corp a thabhairt chuig teach an phobail - bíodh obair a bheith deanta aige ar an chorp nó nach mbíodh. I gcás drochaimsire, taracóir agus cairt a úsáidtear.
Chaith muid uair ag plé nósanna fáire agus tórraimh. Cleasanna a imríodh, pisreoga agus araile. Go raibh maith agat as do cheist, a MhiseAine, chuir sé go mór le mo oíche.

Rud amháin a rith liom sula ndeachaigh mé a luí. Nuair a bhíonn faire nó tórramh ann, ní bhíonn Suzanne ag iarraidh na páistí a thabhairt linn. Dar léi, tá siad ró-óg. Níl fhios agam an aontaím léi. Sílim féin go bhfuil sé tábhachtach go mbeadh teagmháil déanta ag páistí leis an taobh sin den tsaol.
Bhí cara agam i mBaile Atha Cliath nach bhfaca corp go dtí go raibh sé 30 bliana d'aois. Tháinig sé liom chuig faire uair amháin agus ní raibh a fhios aige cén rud a ba chóir dó a dheanamh. Ní raibh fhios aige cad a ba chóir dó a rá le muintir an duine mhairbh, nó cén dóigh len é féin a iompar sa teach. Shíl mé go raibh sin brónach.
Is dócha go bhfuil na páistí giota beag ró-óg go fóill, Níl fhios agam cad é an t-am ceart len iad a chur ar an eolas faoin bhás agus an taobh sin den saol atá romhainn uilig?