Tá muid i ndiaidh cúpla lá a chaitheamh sa Bhreatain Bheag. Bhí an aimsir galánta agus fuair muid an deis neart 'tour-áil' a dhéanamh.
I dTuaisceart na Breataine Bige agus sna 'Gleanntaí' is mo a chaith muid an cúpla lá. Tá an tírdhreach iontach anseo, na seirbhísí go seoigh, na daoine cairdiúil agus níor bhain aon tinneas nó timpiste do na páistí go fóill.
Thug muid cuairt ar Snowdon inné, chaith muid tamall ar an trá, thug muid cuairt (ghairid) ar Frongoch - ní mó suim a léirigh na páistí nó mo bheansa ann agus d'ith muid uachtar reoite faoi dhealbh David Llyod George i gCaernarfon.
Is iontach an méid Breatanais ata le cloisteáil á labhairt ag na daoine óga anseo. Páistí óga, déagóirí, daoine sna 20í. Ní bhfaighfeá in Éirinn é! Bhí muid ag ionad súgartha inné. Bhí Margaret agus Dan ag léimnigh thart, agus bhí ceathrar páiste ón Bhreatain Bheag ann fosta. Bhí an ceathrar eile ag spalpadh leo i mBreatanais agus bhí Margaret agus Dan ag caint eatarthu féin i nGaeilge.
Thosaigh ceann de na girseachaí ón Bhreatain Bheag ag labhairt le Margaret. Ní raibh mise nó Margaret bhocht ábalta bun ó barr a dhéanamh dá cuid cainte. Ba mhór an trua é. Rud inteacht faoi 'slide' a bhí a rá aici, sin an t-aon fhocal a thuig mé.
Cibé rud ata ar siúl ag lucht labhartha na Breatanaise, tá ag éirí leo. Tá a dteanga i bhfad níos beo nó mar atá teanga bheag muidne - de réir mar a chonaic mise ar scor ar bith!
Ag dul go Sasana inniu. Aimsir ghalánta tugtha don lá inniu fosta. Tá súil againn cuairt a thabhairt ar Stratford Upon Avon níos moille. Mothaím dáimh éigin le Shakespear... seans gur duine de mo chuid sinsear atá ann... Mac an Bhaird... Bard Avon...... thig liom a bheith ag brionglóidigh.......
Showing posts with label An Bhreatain Bheag. Show all posts
Showing posts with label An Bhreatain Bheag. Show all posts
Wednesday, June 24, 2009
Tuesday, June 16, 2009
Tá hata ar an charr!
Cheannaigh mé bocsa dín do mo charr inné. Beidh muid ag imeacht go dtí an Bhreatain Bheag agus Sasana ar laethanta saoire an tseachtain seo chugainn agus tá tuilleadh fairsinge de dhíth orainn sa charr.
Nuair a bhailigh mé Margaret agus Dan ón naíolann, agus nuair a chonaic siad é baineadh stad astu. Bhí cineál de eagla ar Mhargaret. "Ar cheannaigh tú carr úr?" a dúirt sí liom. Ní raibh faitíos de chinéal ar bith ar Dan. Léim sé suas agus síos ag síneadh méir ina threo ag scairtigh "Hata, hata, hata!"
Chuir sin mise agus Margaret ag gáire agus rinne muid jóc mór de - "Tá hata ar an charr!" Bhain siad an-sult go deo as. Ar an bhealach chun an bhaile, chum muid amhrán beag fá dtaobh de:
"Tá hata ar an charr
tá hata ar an charr
Hé hó mo dhaidí ó
tá hata ar an charr!" (fonn: the farmer has a wife)
Fá dheireadh an lae inné, bhí seacht véarsa déag againn. "Tá mámaí ina suí....", "Tá Dan ar an slide..." etc etc.
Bhí muid ag caint fá dtaobh de aréir - an dóigh go ndearna Dan ceangal idir an bocsa dín agus hata. Uaireanta tig Margaret amach le habairtí agus deir muid, cár chuala sí é sin? Tá sí ag an phointe anois, go dtig léi na focail atá aici a mhúnlú chun a tola féin agus a ciall féin a dhéanamh tríd iad a chur le chéile ar dhóigheanna difriúla. Níl sí ag brath níos mó ar an rud atá cloiste aici go minic a rá arís chun cibé rud atá uaithi a fháil. Sin atá á dhéanamh ag Dan, cé nach bhfuil seisean i bhfad ina diaidh-sa de réir cosúlachta.
Is dócha go bhfuil téarma éigin ag na saineolaíthe don chéim ag a bhfuil sí, níl fhios agam é, ach tá sé an-suimiúil. Cibé rud é, beidh an bocsa dín ina chuidiú mhór dúinn agus muid ag taisteal fríd an Bhreatain Bheag agus Sasana - cá bhfios, b'fhéidir go mbuailfidh muid isteach chuig Ascot. Do bharúil bhfuil duais acu don hata is fearr ata á chaitheamh ag carr....
Nuair a bhailigh mé Margaret agus Dan ón naíolann, agus nuair a chonaic siad é baineadh stad astu. Bhí cineál de eagla ar Mhargaret. "Ar cheannaigh tú carr úr?" a dúirt sí liom. Ní raibh faitíos de chinéal ar bith ar Dan. Léim sé suas agus síos ag síneadh méir ina threo ag scairtigh "Hata, hata, hata!"
Chuir sin mise agus Margaret ag gáire agus rinne muid jóc mór de - "Tá hata ar an charr!" Bhain siad an-sult go deo as. Ar an bhealach chun an bhaile, chum muid amhrán beag fá dtaobh de:
"Tá hata ar an charr
tá hata ar an charr
Hé hó mo dhaidí ó
tá hata ar an charr!" (fonn: the farmer has a wife)
Fá dheireadh an lae inné, bhí seacht véarsa déag againn. "Tá mámaí ina suí....", "Tá Dan ar an slide..." etc etc.
Bhí muid ag caint fá dtaobh de aréir - an dóigh go ndearna Dan ceangal idir an bocsa dín agus hata. Uaireanta tig Margaret amach le habairtí agus deir muid, cár chuala sí é sin? Tá sí ag an phointe anois, go dtig léi na focail atá aici a mhúnlú chun a tola féin agus a ciall féin a dhéanamh tríd iad a chur le chéile ar dhóigheanna difriúla. Níl sí ag brath níos mó ar an rud atá cloiste aici go minic a rá arís chun cibé rud atá uaithi a fháil. Sin atá á dhéanamh ag Dan, cé nach bhfuil seisean i bhfad ina diaidh-sa de réir cosúlachta.
Is dócha go bhfuil téarma éigin ag na saineolaíthe don chéim ag a bhfuil sí, níl fhios agam é, ach tá sé an-suimiúil. Cibé rud é, beidh an bocsa dín ina chuidiú mhór dúinn agus muid ag taisteal fríd an Bhreatain Bheag agus Sasana - cá bhfios, b'fhéidir go mbuailfidh muid isteach chuig Ascot. Do bharúil bhfuil duais acu don hata is fearr ata á chaitheamh ag carr....
Labels:
amhrán,
An Bhreatain Bheag,
Ascot,
carr,
cumhacht focal,
hata,
naíolann,
Sasana
Subscribe to:
Posts (Atom)