Showing posts with label teach. Show all posts
Showing posts with label teach. Show all posts

Wednesday, January 6, 2010

Seachaint na Nuachta

Ar ais i Leitir Ceanainn anocht i ndiaidh na Nollag agus na Bliana Úire. Bhí sé ag plúchadh sneachta anseo inniu, ach d'éirigh linn ár dteach beag ag barr Chnoc an tSionnaigh a bhaint amach.
Ní dhéarfainn gur clástrafóibe a tháinig orainn ach bhí an chuma ar rudaí go raibh muid sa mhullach ar a chéile anseo i Leitir Ceanainn tráthnóna. Millte ag an spás agus an fhairsinge a bhí muid le coicís anuas. Ar an drochuair, tá an obair dár dtarraingt ar ais chuig an bhaile mhór agus ní ligeann an drochaimsir dúinn taisteal ón oileán achan mhaidin.
Tá go leor cainte éadóchasaí ann ar na mallaibh. Tá an chuma ar Éire go bhfuil sí faoi chrann smola. Buíochas le Dia go raibh sé uilig ceillte orm thar thréimse na Nollag. Mholfainn d'achan duine Nollaig a chaitheamh gan teilifís, mar a chaith muidne. D'éirigh liom féin agus le mo bhean mhaith cúpla leabhar an duine a léamh, d'éirigh linn labhairt lena chéile agus neart fíona a ól. Ar an iomlán, Nollaig shuaimhneach phleisiúrtha a bhí ann. Mar sin, tá mé ag tabhairt aghaidh dhearfach ar an bhliain úr seo romhainn.
Rúin na bliana úire? Níor shocraigh mé ar aon cheann go fóill, ach tá mé ag déanamh go mbeidh seachaint na nuachta ina measc. Mar atá, ní cheannaím nuachtáin, tá mé ag smaoineamh go láidir ar éirí as a bheith ag amharc ar an nuacht ar an teilifís fosta. Tá sibhialtacht áirithe ag baint leis an nuacht ar an raidió, áfach. Ní mhúchfaidh mé sin go fóill!


Tuesday, December 22, 2009

An Ghaoth Aniar-Aduaidh

Bhí mé istigh sa bhaile ag an deireadh seachtaine. Veain liom lán trioc, bia agus earraí Nollag. Chaith mé mo chuid ama ag glanadh agus ag vearnaiseáil. Tá an t-am tagtha faoi dheireadh go bhfuil muid cóir a bheith réidh le bogadh isteach sa teach úr. Beidh an turca againn ar Na Cromáin!
Bhí go maith agus ní raibh go holc go dtí gur tháinig an ghaoth aniar aduaidh inné. Is í an t-aon ghaoth a chuirfidh cuid bádaí an oileáin ar thrá thirim. Shéid sí tonnaí 20 troigh síos Béal Áranna agus ar an drochuair domh féin, coinníodh an bád farrantóireachta ag an ché. B'éigean domh fanacht oíche sa bhreis, rud nach miste liom ach nach dtaitníonn go ró-mhór le húdarais na scoile.
D'éirigh liom bád a fháil ag ceathrú i ndiaidh a hocht ar maidin. Bhí an fharraige garbh i dtólamh ach sháraigh an bád na tonnaí agus tháinig muid i dtír slán sábháilte. Ansin, bhí sléibhte sneachtúil seaca Thír Chonaill le trasnú agam. Uair go leith ina dhiaidh sin, tharraing mé isteach go Leitir Ceanainn díreach in am chun scéal a fháil go raibh mo chuid ranganna curtha ar ceal agus na scoláirí scaoilte chun bealaigh de thairbhe na drochaimsire.
Sin mar atá an saol. Thig leat do bheatha a chur i lámha na ndéithe ar an fharraige mhór agus ar na sléibhte chun an rud ceart a dhéanamh ach go minic is obair in aisce í. Bím fealsúnach faoi rudaí mar sin. Dar liom féin, bhí sé sa chinniúint domh a bheith anseo inniu. Mar a thit rudaí amach, tháinig mo chol ceathrar as Londain ar cuairt gan coinne agus thug sé seans domh an siopadóireacht deireanach a dhéanamh roimh an Nollaig.
Seo grianstad an gheimhridh. Bím an-tógtha le laethanta mar seo. B'fhéidir go bhfuil rud beag den phágánach ionam ach cuireann leathanta mar seo mé ag smaoineamh ar an ghaol ghairid atá idir muid féin agus an domhan ina mairimid. Grian agus bliain úr romhainn agus seo muid ag tosacht ar shaol úr dúinn féin inár dteach úr. Am maith le bheith ag bogadh isteach, is dócha, nuair a bheas an domhan á athchruthú féin. Cá bhfios cén fás a thiocfaidh orainn idir seo agus Oíche Fhéile Eoin. Is iomaí tonn mhór is sliabh gealbhán gur féidir a shárú nuair a thuigimid nach séideann an ghaoth aniar aduaidh ach ar feadh seala ghairid!

Wednesday, September 16, 2009

Níl aon tinteán!

B'fhéidir go bhfuil rud beag den Obsessive-Compulsive (éigníoch-dúghafach???) ionam, ach nuair a thugaim faoi rud, is maith liom é a bheith déanta i gceart agus in am. Má tá spriocdháta ag teannadh, fanaim i mo shuí go dtí 4 nó 5 ar maidin, ag déanamh cinnte go bhfuil cibé ní atá idir lámha agam críochnaithe in am. Tuigeann mo bhean bhocht, go mbíonn amanna áirithe ann, nuair a bheas an leaba aici féin don oíche, don chuid is mó den oíche cé bith! (Ní shílim go mbíonn sí ag gearán mórán)!
Cuireann sé isteach orm, mar sin, nuair nach mbíonn an díograis chéanna i ndaoine eile. Bhí an tinteán le cur isteach i mo theach úr inniu. Os i Leitir Ceanainn atá muid na laethanta seo, b'éigean domh scairt a chur ar mo dheartháir céile in Árainn, chun scéal a fháil raibh achan seort i gceart. Ní raibh tásc nó tuairisc ar lucht an tinteáin. Níor tháinig siad isteach ar chor ar bith! Jab eile ar siúl agus dearmad déanta acu den choinne a bhí acu liomsa. Gan fiú scairt curtha acu orm. Ní raibh mé sásta.
Síos liom chuig an siopa atá acu anseo i Leitir Ceanainn. Bhí iontas an domhain ar an bhean bhocht ag an deasc nuair a d'inis mé dithe go raibh siad le bheith in Árainn inniu. Ní raibh an bas istigh. D'fhág mé uimhir, agus tamall beag ina dhiaidh sin, fuair mé scairt ag gabháil achan chinéal leithscéil liom agus ag tabhairt mionn os comhair Dia na glóire go mbeadh siad ar an chéad bhád Dé Luain!
Níorbh é sin deireadh mo chuid trioblóidí. Tá - bhí - an chistineach in ainm is a bheith a dhul isteach an tseachtain seo chugainn, ach anois ní thig leo í a chur isteach go dtí go mbeidh an teas ar siúl. Ní thig leis an pluiméir an teas a chur ar siúl go dtí go mbeidh an leictreoir réidh agus ní bheidh an leictreoir réidh go dtí go bhfaigheann sé dáta ó BSL. Níl an fear cuí i mBSL ag tabhairt freagra ar a ghuthán san am i láthair!  Beidh lucht na cistineadh ag cur scairt orm amárach ag lorg dáta nua, agus níl sé agam go fóill. ÁÁÁÁÁÁ.
Shíl mé go raibh cúlú eacnamaíochta ar siúl agus go raibh oibritheoirí ag titim thar a chéile ag cuartú oibre! Níl fhios agam an mbíonn na fadhbanna céanna ag daoine a bhíonn ag tógáil tithe ar tír mór!
Ar scor ar bith, bíodh an diabhal ag an Obsessive-Compulsive, tá mise chun an t-ualach oibre atá ar mo dheasc a fhágáil ansin go maidin. Tá Suzanne ag éirí ró-chleachtaithe leis an leaba dúbáilte a bheith aici féin agus... bheul, tá mise ag éirí fuar i mo shuí anseo!
 

Wednesday, June 17, 2009

Na Scoláirí Gaeilge

Beidh na scoláirí Gaeilge ag teacht Dé hAoine. Am mór é in Arainn, comhartha go bhfuil an samhradh tagtha agus go bhfuil an aimsir le briseadh.
Tá buntaistí móra ag baint leis na scoláirí céanna. Cuireann siad fostaíocht ar fáil, tugann siad neart airgid leo, baineann na daoine óga an-sult as na haghaidheanna úra a fheiceáil, tosaíonn na céilithe agus na cluichí agus an chraic. Chaith mise blianta fada ag obair leo agus tuigim an sult agus an tairbhe a bhaineann siad féin as an áit agus an bheocht a chuireann siad ar ais isteach ann.
Tá muid féin ag smaoineamh ar iad a choinneáil i gceann bliain nó dhó nuair a bheas an teach úr réidh againn. Choinnigh máthair Suzanne iad ar feadh 28 bliana agus tá cleachtadh maith aici ar iad a bheith sa teach, tá mise á múineadh le 16 bliana agus tá cleachtadh maith agamsa ar a ndóigheanna. Is é an phríomh-chúis dúinn a bheith ag smaoineamh ar iad a choinneáil, áfach, ná an t-airgead (is oth liom a rá!) Ní thógtar tithe úra go saor na laethanta seo - fiú leis an chúlú i mbarr a réime - agus beidh an t-airgead de dhíth orainn.
Bheadh sé deas iad a bheith sa teach fosta do na páistí, ach tá an baol ann go dtabharfadh siad Béarla isteach chun tí leo. Cé go bhfuil riail na Gaeilge measartha dian sa choláiste, braitheann sé i gcónaí ar an scoláire. Gheobhaidh tú daoine atá fíor-mhaith san iarracht a dhéanann siad, gheobhaidh tú daoine eile atá faillíoch go maith.
Anois, ní duine de na póilíní teanga mé (tá súil agam) agus níl mé ró-thugtha de bheith ag cur riail na Gaeilge i bhfeidhm i mo theach-sa. Tá Gaeilge sa teach againn, níl aon ghá le riail agus tá súil agam nach mbeidh gnóithe léi a choíche. Má tá scoláirí Gaeilge agat sa teach, caithfidh tú an riail a chur i bhfeidhm, agus tá eagla orm faoin éifeacht a bheadh ag sin ar na páistí. An bhfeicfidh siad ar an Ghaeilge mar theanga an 'údarais' agus ar an Bhéarla mar theanga na 'reibiliúnaithe' - rud atá go minic níos tarraingtí do pháisti... go hairithe Dan s'againne!
Ar scor ar bith beidh bliain nó dhó agam chun teacht le straitéis. Idir an dá linn tá súl agam go mbeidh am ar dóigh acu uilig. Tá fhios agam go bhfuil Margaret ag súil le dul chuig na céilithe. Tá sí mór go leor i mbliana le dul suas liomsa nó le mámaí. Abair paidir go mbeidh aimsir mhaith acu!

Thursday, June 11, 2009

Imeacht Ama

Is aisteach an rud é an t-am. Tá amannaí ann nuair a ba mhaith linn é a bheith ag imeacht ar aghaidh go gasta, tá amannaí eile ann nuair a ba mhaith linn é a mhoilliú.
Tá ráite agam roimhe go bhfuil teach á thógáil againn san am i láthair. Dúradh nuair a thosaigh muid ar an obair go mbeadh sé réidh fán am seo, is cosúil anois nach mbeidh sé réidh do dtí deireadh an tsamhraidh ar a luaithe. Tá ár gcuid pleananna
 ceiliúrtha curtha siar againn go dtí Nollaig na bliana seo - ar eagla na heagla. Is fada liom an fanacht.
Ansin, tá amannaí ann gur mhaith liom stad a chur le himeacht an ama. Ba mhaith liom go bhfanfadh na páistí mar atá siad, níor mhiste liom seachtain a dhéanamh d'achan lá, mí d'achan seachtain.
Tá eisceachtaí ann, ar ndóigh. Bhí oíche Mháirt iontach fada. Bhí mámaí as baile agus ní rachadh Dan a chodladh domh. "Amharc ar Barney", "Amharc ar Bob the Builder", "C'uil Mámaí?", "Amharc ar Maggie Bheag", "Mámaí, c'uil mámaí?" - ní fhéadfá é a shásamh. Bhí na páistí eile ina gcodladh ach ní ghéillfeadh sé. Achan uaill léanmhar chaointe uaidh gach uair a chuir mé isteach sa leabaidh é. Bhí sé ag múscailt na bpáistí eile agus b'éigean domh é a thógáil. Sin gasúraí agus a gcuid mámaithe duit. Ní dhéanfadh a dhath é a shásamh ach mámaí. Sa deireadh thit sé thart ag leath i ndiaidh a haon déag. Tráthnóna fada! Ba chuma liom ach mhúscail sé arís ag 5.30 rn agus chaith sé uair iomlán ag caoineadh, ag cuartú a mhámaí. Mhúscail sé achan duine sa teach.
Sea, oíche fhada, ach eisceacht. Faoi sholas na maidne gile (mar atá againn i dTír Chonaill inniu) níor mhaith leat rud ar bith a athrú futhu, níor mhaith leat go bhfaighfeadh an t-am greim crúb orthu. Tá mé críonna go leor, ar an drochuair domh féin, go dtuigim gur feadalaigh in aghaidh na gaoithe atá ann ag iarraidh stop a chur le himeacht ama. Níl a dhath go dtig linn a dhéanamh ach sult a bhaint as agus taifead a choinneáil de chomh fada agus is féidir.
Dá bhfásfadh an teach chomh gasta is atá na páistí, bheadh sé ina chúiteamh beag!